Toen ik nog dichtte

Vroeger schreef ik wel eens een gedicht. Voor school, voor de lessen Literaire Creatie of gewoon voor mezelf. Erg goed waren ze nooit, en het poëziegenre blijft voor mij nog altijd iets ongrijpbaars hebben. Geef mij maar proza. Maar door de Poëzieweek 2015 las ik op internet af en toe een gedicht. Ook mijn eigen gedichten werden nog eens van onder het stof gehaald. Vandaag trakteer ik jullie dus op een gedicht van mijn hand. Het is gebaseerd op een kunstwerk van Jan Fabre.

(bron foto)


The star of the evening
heeft 's ochtends slechts een doffe schittering.
Een egel, prikkelbaar voor stekelige opmerkingen
zit vastgepind op zijn stoel.

"Wanna dance?" klonk het vroeger
Toen de gentleman nog bestond
Maar nu is zijn leven leeg
Zoals de kasten die hem omgeven

Vaarwel, gouden man
Als een roerloze kerstbal hang je nu

 



Reacties

  1. Ik vind het mooi! Bij je introductie had ik me aan iets cliché-persoonlijks verwacht (dat waren de dingen die ik op papier gooide als ik probeerde te dichten). Ik vind het knap als je kunt dichten over een kunstwerk :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Ik heb ook veel van die cliché-gedichten geschreven hoor ;-)
      Dit is het enige waar ik een beetje trots op ben. Met dank aan de lessen Literaire Creatie van vroeger!

      Verwijderen
  2. Ik vind het ook heel mooi, dat mag je best vaker doen! Misschien krijg je mij dan ook aan de poëzie...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel :-) Maar ik vrees dat mijn andere gedichten niet veel succes zouden oogsten ;-)

      Verwijderen
  3. Mooi hoor, ik herkende het zelfs nog :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ;-) Schrijf jij nog gedichten? De jouwe waren altijd veel beter!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten