Schrijftips van Renate

In het mooie jeugdboek Hoe ik per ongeluk een boek schreef van Annet Huizing werd verwezen naar Het geheim van de schrijver van Renate Dorrestein. Een boek over het schrijven van een boek. Als aspirant-schrijfster was mijn interesse meteen gewekt. Jannie van Mijn Boekenkast was zo lief om me haar exemplaar terstond op te sturen, waarvoor nog steeds oprechte dank!


Hoewel ik aan het einde van de krokusvakantie al begonnen was in dit boek, heeft het toch eventjes geduurd vooraleer ik uit had. Dat lag zeker niet aan Dorrestein, want dit boek was fantastisch. Tijdsgebrek en een aanhoudende hoofdpijn waren de grote boosdoeners. Maar genoeg geleuterd. Hieronder volgen enkele schrijftips van Renate die me het meest bijgebleven zijn.

Herschrijf, herschrijf, herschrijf
Wie denkt dat hij/zij klaar is na een eerste versie, heeft het grondig mis. Zo'n verhaal is volgens Dorrestein 'een arm verhaal'. Een roman wint pas aan zeggingskracht door het grondig te herschrijven. Desnoods 10 keer.

Een boek heeft geen midden
Een verhaal gaat eerst in stijgende lijn, naar een bepaald hoogtepunt, een ommekeer, een inzicht, een ontwikkeling. Daarna heeft het geen zin om het verhaal nodeloos te rekken. Vanaf het middelpunt moet het steil bergafwaarts gaan.

Schrijven moet ook plezierig zijn
Dit is voor mij misschien wel het belangrijkste punt. Het heeft geen zin om een verhaal te verzinnen dat je niet ligt. Het moet aansluiten bij je persoonlijkheid. Ik citeer:
"Dit zijn de drie motoren achter het schrijverschap: het plezier in het scheppen, de behoefte een visie uit te dragen, en de persoonlijke noodzaak om iets te boekstaven."
(Renate Dorrestein, Het geheim van de schrijver, Pandora, 2003 [2000], p.88)
Een goede schrijver is een literaire schrijver
Hiermee was ik het niet honderd procent eens. Vandaar dat ik dit boek ook 4 in plaats van 5 sterren gaf op Goodreads. J.K. Rowling schrijft niet literair, maar is zij daarom een slechte schrijver? De opvatting dat een auteur literair moet zijn, houdt me al jarenlang tegen om verder aan mijn jeugdboek te schrijven. Door mijn studies (o.a. Literatuurwetenschappen) weet ik immers maar al te goed wat 'literair' is. Ik hou ook van literatuur pur sang. Mijn recensies en mijn leeslijst zijn daar een bewijs van. Alleen vrees ik dat ikzelf niet zo literair kan schrijven. Maar als ik mijn broer en mijn geliefde mag geloven, hoeft dat ook niet.


Twijfelen is normaal
Zelfs na alle schrijfraad van Dorrestein moeten we concluderen dat er geen gouden formule bestaat bij het maken van een boek. Maar Renate stelt ons gerust. Blijkbaar is onzekerheid ook een van de grootste karaktertrekken van schrijvers. Wat dat betreft zit ik dus al goed...

Uiteraard ga ik in deze korte bespreking voorbij aan heel wat andere aspecten die Dorrestein behandeld heeft: perspectief, dialogen, vorm, inspiratie... Ik wilde gewoon meegeven wat voor mij het meest van toepassing is. Ik raad jullie zeker aan om dit boek te lezen (vooral als je serieuze schrijfambities hebt), al was het maar voor de grappige en ironische stijl. Verwacht dus geen droog boek met een opsomming van tips, maar een vlot en meeslepend relaas over schrijven.

Dit is boek 5/30 voor de uitdaging Ik lees Nederlands 2015.


Reacties

  1. Ik vind ook niet dat een schrijver per se literair moet zijn. Er zijn zoveel boeken en auteurs die heel succesvol zijn en die niet "literair" zijn. Gewoon doen als jij een jeugdboek wil schrijven hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Ik weet dat mijn twijfels eenvoudig weg te redeneren zijn, maar ze komen vaak even snel weer terug ;-)

      Verwijderen
  2. Tja, dan kom je meteen bij de vraag terecht: wat is literair precies? Veel "literaire meesterwerken" kunnen mij niet bekoren/boeien, maar "keukenmeidenromans" doen mijn tenen krommen. Daar tussenin zit nog zoveel wat ik (volgens mijn persoonlijke definitie) toch literair zou willen noemen. Daar horen ook de vaak onderschatte jeugdboeken bij. En voor wie zou je willen schrijven? Voor een zeer beperkte, elitaire groep of voor een grote groep lezers die je, door met plezier te schrijven, jouw visie op het leven wilt geven? Of mooie, boeiende boeken in een prettige stijl, met jouw visie op een thema die tot doordenken uitnodigt en soms ervoor zorgt, dat ze anders naar het leven gaan kijken? Boeken die hun leven wezenlijk beïnvloeden dus. En juist met jeugdboeken kan dat en is dat zinnig. Ik vraag me trouwens af of je het niet wat al te letterlijk neemt wat Renate zegt. Heeft zij een definitie van literair gegeven? Wat vind jij van haar eigen boeken?
    Maar ik ben blij dat je het boek met plezier hebt gelezen en ik hoop dat je je niet laat ontmoedigen. Lekker doorschrijven en misschien nog 9 keer opnieuw beginnen, tot JIJ tevreden bent. Er komt vast iets moois uit, niets forceren wat niet bij je past!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wauw, bedankt voor je uitgebreide reactie! Misschien heb ik het inderdaad toch wat te letterlijk genomen en zou ik beter eens een andere roman van Renate gaan lezen. Ik dacht dat dit boek al mijn innerlijke twijfels zou bevestigen of wegnemen, en uiteraard is geen van beiden gebeurd. Elders in het boek is ze trouwens positief over jeugdboeken. Over literair heeft ze geen definitie gegeven en ze nuanceert het ook. Uiteindelijk bepaalt de schrijver zelf de regels. Maar als ik nadenk over mijn eigen schrijfsels, zie ik het veel te snel zwart-wit...

      Nogmaals: dank je voor de zinvolle reactie, het heeft me echt geholpen!

      Verwijderen
  3. Later dacht ik nog: literair is iets anders dan literaruur. Literatuur omvat veel meer (goede) boeken. Ook jeugdboeken. Gerbrand Bakker kan zich daar ook zo boos over maken, dat die over het hoofd worden gezien. Ken je zijn jeugdboek Perenbomen bloeien wit? Voor mij literatuur waar jong en oud van kunnen genieten. Kijk maar eens op mijn blog voor meer info. Misschien kun je dat een keer lezen ter aanmoediging?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ga je bespreking en het boek zeker eens lezen, bedankt voor de tip :-) Gerbrand Bakker kende ik alleen van horen zeggen.

    Literair is inderdaad meer een schrijfstijl...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Moest elke schrijver "literair" schrijven, geen kat zou nog lezen denk ik ;-)
    Nee serieus, ik lees ook graag en regelmatig literaire schrijvers, omdat dat heel verrijkend kan zijn, maar juist omdat het lezen van zo'n boeken bij momenten ook een beetje "werken" kan zijn, lees ik ook graag "niet literaire" werken. En ja, wat is literair en niet literair... Niet literair komt zo denigrerend over vind ik, precies of elk boek dat bij wijze van spreken geen Camus of Tolstoj is, meteen een doktersroman is :-)
    Blijven schrijven dus, of jouw stijl nu literair is of niet! (ik ben trouwens wel benieuwd nu naar jouw verhaal :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank je wel voor je reactie! Ooit hoor je wel eens iets over dat verhaal van mij, hopelijk ;-)

    Waarschijnlijk worstel ik met deze kwestie omdat ik tijdens m'n talenstudies zo weinig positiefs hoorde over niet-literaire boeken...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten