donderdag 3 maart 2016

Over kangoeroe's en verborgen kinderverhalen

Wie al langer deze blog volgt, weet dat ik zowel gepassioneerd ben door romans als door kinder- en jeugdverhalen. Steeds meer heb ik het gevoel dat die twee niet zover uit elkaar staan. Zo las ik enkele romans waaruit makkelijk een kinderverhaal te destilleren valt. Enkele voorbeeldjes.

Wat alleen wij horen - Saskia De Coster


In haar recentste boek laat De Coster verschillende personages aan het woord die allemaal anders omgaan met de naderende sloop van hun appartementsgebouw. Je maakt kennis met een jonge schrijfster, een oude avonturier, een onverschillige conciërge, taarten bakkende exhibitionistes, een overwerkte moeder en haar zoontje Claus. De passages waarin Claus aan het woord is, konden me het meest bekoren. Om te ontsnappen aan de stress van zijn moeder raakt hij bevriend met mevrouw de egel, een ingelijste afbeelding op zijn kamer. Zij stapt letterlijk uit haar kader en neemt Claus mee naar een fantasiewereld waarin dieren een hoofdrol spelen. 

Het smelt - Lize Spit

Ik mocht dan wel gemengde gevoelens hebben over deze roman, sommige dingen zijn me toch bijgebleven. Op een bepaald moment krijgen de drie hoofdpersonages les van een zekere juf Emma en plots komt Roald Dahl om de hoek kijken:
"In het derde leerjaar – we zaten allemaal op onze Roald Dahl-fase – was me opgevallen dat juf Emma het bovenste kootje van haar rechterpink miste. Ze merkte mijn gestaar op." (p.139)
Ergens verwondert deze ontmoeting met Dahl me niet, want - net als Spit - schuwt hij de gruwelijke kantjes van een verhaal niet. Alleen hebben we bij hem wat meer humor en relativering. 

Spaar de spotvogel (To Kill a Mockingbird) - Harper Lee


Door het overlijden van de schrijfster kwam haar bekendste boek weer op de voorgrond. Niet alleen is het meeslepend geschreven en getuigt het van veel levenskennis, door het verhaal vanuit het standpunt van een meisje (Scout) te vertellen, komt de boodschap over rassenhaat des te beter over. Toch was ik zeker even geïnteresseerd in een nevenverhaal over een spook. Scouts buurman heeft zich namelijk al jarenlang niet meer vertoond. Samen met een vriendje probeert Scout de buurman, 'Boo', naar buiten te lokken. Een randverhaal met de zeggingskracht van een kinderboek.

Uiteraard zijn er nog talloze voorbeelden te bedenken. Er worden immers veel klassiekers verteld vanuit het standpunt van een kind of jongere. Maar bij deze boeken kreeg ik echt het gevoel dat er een extra kinderverhaal in het verhaal zat. Kangoeroeboeken als het ware... Literatuur maakt soms rare sprongen.





3 opmerkingen:

  1. Je hebt me in elk geval nieuwsgierig gemaakt naar Saskia de Coster.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hihi, kangoeroeboeken, wat een leuke benaming!

    To kill a mocking bird is het aprilboek van een leesclub hier in Zürich, waar ik eindelijk aan hoop deel te nemen, dus ik ga binnenkort ook eens op zoek naar dat spook ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, die benaming kwam opeens aanwaaien :-) 't Is misschien wat vergezocht...

      Ik ben benieuwd naar wat je vindt van Harper Lee. Moest ik de tijd hebben, zou ik het zeker nog eens willen lezen!

      Verwijderen